een berg vol zorgen

zorgen

Ik word er zo moe van, dat mijn hoofd zo vol zit. Ik maak me zorgen over de overstap van ons meisje naar speciaal onderwijs. Wat is het juiste moment? Op moment gaat het op school nog wel redelijk, vooral de een op een momenten. Tegelijk merk ik bij mezelf dat ik het niet te lang wil uitstellen, want moeilijk vind ik het toch wel.

Hoe zal het gaan in het busje, hoe zal het contact zijn met de andere kinderen?
Op moment zijn we aan het nadenken voor welke school we zullen kiezen. Zo moeilijk om een goede keuze te maken.

Ik voel me zo moe. Ik weet niet wat ik moet doen. Mijn hoofd voelt zo zwaar. Ik voel me onrustig. Het liefst zou ik overal voor weg willen rennen. En dan lees ik dat de dingen op Gods tijd komen. En dat ik gewoon vol vertrouwen het proces in mag gaan. Maar dat vind ik zo moeilijk. Dit doet me weer denken aan het lied Lopen op het water, waar ik in mijn vorige blog ‘vol vertrouwen leren loslaten’ ook over schreef. Nu moet ik vooral denken aan de zin ‘U vraagt me alles los te laten’, maar dat is zo moeilijk. Ik weet niet of ik dat wel kan, maar zo lukt het me ook niet meer, ik voel me namelijk zo moe.

Ik geef me over aan mijn vermoeidheid en begin een mail te lezen van Ikwonderjou. ‘Heb geloof in God. Luister goed! Ik zeg tegen jou, als jij tegen deze berg zou zeggen: ‘Kom van de grond en gooi jezelf in de zee!’ dan zal dat ook gebeuren. Maar dan moet je in je hart niet twijfelen. Je moet geloven dat wat je zegt ook gebeurt.’” (Volgens Marcus 11:22-23, BB) Soms kunnen onze omstandigheden ons ervan overtuigen dat iets slecht zal gaan. Soms, zelfs zonder dat we het doorhebben, kunnen onze gedachten ons naar beneden halen en dan beginnen we ons langzaam depressief te voelen.’

Ja, zo voelde ik me. Ik voelde me moe en overzag het allemaal even niet meer. Ik wist niet hoe goed hoe het allemaal zou gaan en dat maakte me onzeker. Waar doe ik goed aan? Hoe weet ik zeker wat voor haar de juiste school is? Ik zag allemaal beren op de weg en maakte me veel zorgen, zoveel zelfs dat het wel een berg vol zorgen leek.

En dan lees ik verder:
‘Jezus herinnert ons eraan dat geloof in Hem genoeg is om deze gedachten te kunnen overwinnen. Ja, we hebben zoveel redenen om het beste te verwachten!
Vandaag zal deze berg, die ervoor zorgt dat je de zon niet kunt zien, in de zee gegooid worden, in Jezus’ naam! Mis deze overwinning niet!Waarom zou je op een bewolkte plek, vol negativiteit blijven als je ook de berg in de zee kan gooien? Hierdoor kan de zon weer gaan schijnen in je leven!’

Wauw, nadat ik deze mail had gelezen had ik echt het gevoel dat ik een stuk moest gaan wandelen. Mijn hoofd vol zorgen leeg maken. En daar liep ik, te genieten van en in de zon. Heerlijk, mijn berg vol zorgen werd daardoor al wel kleiner.

Wat ben ik dankbaar dat ik mag weten en ervaren dat wanneer ik me zorgen maak, ik ze bij Jezus neer mag leggen.
Dank U Hemelse Papa, dat ik altijd opnieuw mijn zorgen bij U neer mag leggen. U die bergen verplaatst, zorgt ook mij en mijn berg vol zorgen.

4 gedachten over “een berg vol zorgen

  1. Mooi hoe God met ons spreekt, door een lied, een mail van “ikwonderjou”, een wandeling, ik wort daar blij van als ik dat lees door de herkenning, zo is onze Vader.
    Ik bid je heel veel wijsheid toe, Hij zal jullie leiden en deuren openen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *