extra genieten van wegbrengen naar school

extra genieten van wegbrengen naar school

‘Mama, koud en ziek, niet sool.’
‘Kom maar, ga maar lekker op de bank zitten met een dekentje, en weet je wat? Voor deze ene keer mag je lekker op de bank je broodje op eten.’
Als een prinsesje zit ons dametje op de bank heerlijk weggestopt onder haar dekentje een broodje te eten. Ook haar beker met melk is zo leeg  terwijl ze daar normaal gesproken wel langer over doet.
‘Niet meer ziek’ hoor ik haar ineens van de bank roepen. ‘Gelukkig maar, dan kan je toch lekker naar school.’ Waar een warm dekentje en een beetje extra aandacht al niet goed voor is. Eenmaal op de fiets bevestigt ze nogmaals ‘niet meer ziek hoor mam.’

Als we op school aankomen lopen we samen naar boven naar haar klas. Het is heerlijk rustig, de andere kinderen uit haar klas gaan sinds kort pas bij de tweede bel naar boven, maar wij al bij de eerste, zodat ze in alle rust de trap op kan en nog even naar de wc kan gaan. Als ik bij de wc sta te wachten hoor ik een meisje uit een andere klas tegen me vertellen ‘mijn moeder heeft een vriendin en die heeft ook een kindje die helemaal gehandicapt is, ik dacht eerst nog dat ze een baby was, maar dat was niet zo. Ze heeft allemaal slangetjes waardoor ze eten krijgt.’ Om vervolgens nadat ze dat heeft verteld een mooi pirouette te maken en heel trots te vertellen ‘En ik, ik heb autisme en daar heb ik ook een boek over.’ Dan komen de andere kinderen naar boven gestormd en is ons gesprekje voorbij. Wat kan ik daar toch van genieten van zulke gesprekken.

Dan is het tijd om ons dametje naar de klas te brengen, ze gaat netjes op haar stoel zitten en pakt haar boekje ‘kip is op muis.’ Nog een laatste knuffel en dan loop ik de klas uit. Als ik naar de deur loop krijg ik allemaal kushandjes van haar… of nee, wacht even, die zijn niet voor mij bedoeld, nee mama is allang niet meer in beeld. Ze zijn bedoeld voor een vriendje uit haar klas. Zo schattig om te zien. Met een brede glimlach verlaat ik het lokaal.
Eenmaal thuis geniet ik nog even na. Wat zal ik dit straks gaan missen. Het afscheid gaat nu steeds dichterbij komen. Nog maar een maand naar school en dan is het alweer voorjaarsvakantie. We hebben het ons meisje al wel verteld dat ze naar een andere school gaat, maar ik vraag me af of het echt tot haar doordringt. Ik weet dat we een goede keuze hebben gemaakt, maar als ik haar zo leuk bezig zie met haar klasgenootjes vraag ik me wel af, hoe zal het straks zijn op haar nieuwe school? En ja, ik weet ook daar krijgt ze vast wel weer nieuwe vriendjes en vriendinnetjes, maar afscheid nemen is en blijft niet leuk.

De komende tijd maar gewoon extra genieten van die momenten als ik haar naar school breng, die nu de komende tijd toch wel bijzonder zijn.

1 gedachte over “extra genieten van wegbrengen naar school

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *