ik ben ik jij bent jij, mensen met down zorgen voor wij

Ik ben ik jij bent jij, samen zijn wij, wij.

Een prachtige spreuk waar ze vorig jaar bij mijn oudste dochter het schooljaar mee begonnen. Een mooie spreuk, om je bewust te zijn van dat iedereen anders is. Anders ja, maar niet meer of minder. Je hebt elkaar nodig. Wij, als samenleving hebben mensen met het syndroom van down nodig. Nodig om te kunnen ont haasten, om weer leren te genieten van de kleine dingen. Om hen als voorbeeld te nemen in hoe je zonder masker kunt leven. Waarom dan juist hen discrimineren, nog voor hun geboorte? Waarom zoveel negatieve publiciteit? Is het alleen nog maar ik ben ik en geen jij bent jij en al helemaal geen samen zijn wij, wij? Wat een armoede dan in onze samenleving. Dit beeld werd door mij bevestigd door de volgende krantenkoppen:

‘de downloze samenleving, beter af zonder down, het down syndroom als teken van armoe’.

In eerste instantie waren op dat moment mijn gedachten: ‘gaan we weer,.. hier heb ik nu geen zin in om over te schrijven’. Als ik alle artikels naast elkaar zie staan, dan kan ik het niet negeren en doen alsof het er niet is. Het maakt me verontwaardigd en boos. In eerste instantie wil ik dan als tegengeluid schrijven dat onze jongste dochter met het syndroom van down echt een verrijking van ons gezin is. Daar sta ik nog steeds achter.

geen ernstige aandoening

Al ben ik ook heel eerlijk dat er genoeg momenten zijn dat ik het soms best even pittig vind. Maar pittig hoeft toch niet gelijk te zeggen dat down een ernstige aandoening is? Nee, zeker niet! En zij kost de samenleving gemiddeld meer geld dan andere kinderen? Waarom zou je een mensenleven moeten uitdrukken in geld, hoeveel kost jij de samenleving? En als we het dan toch gaan hebben over geld en rijk zijn. Weet je wat ik denk? Dat mensen niet zo goed weten wat echt rijk zijn is. Rijk zijn heeft namelijk niets met geld te maken. Rijk zijn heeft te maken met hoe je in het leven staat en alles met liefde. Voel jij je geliefd? Voel jij je gezien?

Als ik dan door die bril van liefde naar mijn dochter kijk en naar andere kinderen en mensen met het syndroom van down, wat wordt ik dan geraakt in hun puurheid. Wat stralen zij eerlijkheid, puurheid en liefde uit. Ik word geraakt door hun liefde en hun echtheid. En juist zij, zijn niet meer welkom in onze maatschappij? We hebben hen juist zo hard nodig in onze steeds meer egoïstisch wordende maatschappij!

Wanneer ik zie hoeveel liefde mijn dochter uitdeelt aan de mensen die zij tegenkomt, dan voel ik mij wel rijk. Heerlijk om te zien hoe zij mensen met elkaar in verbinding brengt en hoe makkelijk contact zij legt. Zij raakt iets, waardoor er verbinding ontstaat. Er ontstaat weer een wij. Ik ben ik en jij bent jij. Down zorgt voor verbinding er ontstaat weer wij. Juist hen hebben we nodig in onze maatschappij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *