kameleon aan de ketting en de touch down

‘Ik ben een meisje met het syndroom van down!’ hoorde ik ons dametje zeggen toen ze de trap opliep om naar  bed te gaan. Die middag waren we naar de bioscoop geweest en hadden we de film kameleon aan de ketting gezien, waar Nando een van de hoofdrolspelers het syndroom van down heeft.  Nando heeft ook het syndroom van down en Loïs ook.

Mama, ook het syndroom van down? Nee joh, gekkie. En papa dan? Nee ook niet. En je zus dan? Nee ook niet? Maar wie dan wel? En daar noemde ze een aantal namen uit haar klas.
Een aantal weken geleden stelde ik haar deze vraag ook, maar zat ze me glazig aan te kijken. Syndroom van down? Nee, ik ben gewoon Loïs. En ja, dat is ook helemaal waar, ze is gewoon Loïs.

Gewoon en toch. Toch ook bijzonder.

Wat heb ik genoten van het kijken naar de film kameleon in de steigers en het artikel wat ik hierover las in de touchdown van Nando, een van de hoofdrolspelers waarin hij zegt ‘als je een bioscoopkaartje koopt, kun je zien wat er verder gebeurd’. Heerlijk om te zien hoe hij gewoon meedeed in de film en zijn rol echt super goed speelde.

Genoten heb ik ook van de andere artikels in de touchdown, echt een prachtig magazine. Het ene moment met een brok in mijn keel of tranen over mijn wangen van herkenning of ontroering en een ander moment een brede glimlach van oor tot oor. Heerlijk genieten van al die mooie verhalen van mensen met het syndroom van down. Genieten van hun puurheid en echtheid. Maar ook super fijn om eerlijke verhalen te lezen van andere ouders met een zoon of dochter met syndroom van down. Wil jij dit blad ook bestellen? Ik zou zeggen, doen! Het blad is echt een aanrader!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *