kiezen vanuit rust

rust

In september hebben we het eerste oriënterende gesprek gehad bij een speciaal onderwijs school. Ik merkte dat ik het wel spannend vond. Ik had een kort lontje en zei steeds schiet op anders komen we te laat op school, terwijl we nog ruim op tijd waren. Ja, ik was echt gestresst en dat merkte Lois ook.. ze moest daardoor weer in haar broek plassen. Gelukkig lukte het me wel om die rustig te verschonen…

Ook in de auto er naar toe was ik nog gestresst. Totdat ik een mailtje van ikwonderjou las ‘We zijn zo overspoeld door de drukte van onze samenleving, dat we niet langer in vrede leven. Het is alsof we vechten tegen een onzichtbare vijand…
In deze moeilijke tijden spreekt Jezus tot ons en zegt: “Stil maar. Ik ben hier. Wees niet bang.”
De Heer is je vrede, vandaag en altijd! Bij Hem vind je rust, dicht bij Zijn hart.

Wauw, die woorden had ik net even nodig. Ik merkte dat ik mijn tranen er kon laten zijn omdat ik het spannend vond en daarna was het ook goed.

Tijdens het gesprek met de directeur merkte ik dan ook geen spanning en stress meer. Al waren we wel een half uur te vroeg, ook daarover had ik geen oordeel naar mezelf. Terwijl ik dat normaal gesproken echt zo stom vind van mezelf.

Wat een rust ook in de school. Al was het normaal wel iets drukker gaf de directeur aan omdat er nu veel zieken waren. Maar wat heerlijk die herkenning met meerdere kinderen met het syndroom van down. Dan is Lois niet meer anders, maar gewoon Lois. Ik vond het ook zo mooi wat de directeur zei dat hij zag dat als kinderen van het regulier onderwijs kwamen je gewoon zag dat ze zich meer gingen ontspannen en als het ware figuurlijk een diepe zucht slaakten en hun schouders meer lieten hangen. Oh, ik hoef niet meer zo hard mee te gaan met de anderen, maar kan gewoon mezelf zijn.

En heel vriendelijk personeel. Echt zo fijn. Ik kon er echt mezelf zijn, en als ik er zelf een goed gevoel over heb, dan zie ik Lois daar binnenkort ook wel rondstruinen.

Over een tijdje nog een gesprek met een andere school en daarna mogen we een keuze gaan maken, zo moeilijk waar doe je goed aan?

En toch, toch voelt het goed dat we deze weg zijn ingeslagen. Ik merk nu al rust bij mezelf. Ja, het is pittig en het wordt nog moeilijk, maar het is wel goed.

In dit hele proces mag ik weten en ervaren dat Jezus bij ons is. Hij laat ons nooit alleen en Lois ook niet. Hij is bij ons. Hij geeft ons rust. Om vanuit rust een goede keuze te maken, zodat Lois ook op de plek die bij haar past en vanuit de rust mag zijn zoals haar Maker haar bedoeld heeft.

2 gedachten over “kiezen vanuit rust

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *