kunst op schoen en lezen zelf doen

kunst op schoen en lezen zelf doen

Het is maandagmorgen als de juf van Lois naar me toe komt lopen en vraagt: ‘Heb je de vlek van de stift nog van de schoen kunnen krijgen? Ik snap dat je er van baalde.’
‘Gelukkig heb ik het schoon kunnen krijgen met melk.’

kunst op schoen en lezen zelf doen

Echt fijn dat ze daar even naar vroeg. Ik baalde inderdaad die vrijdagmiddag daarvoor wel toen ik tijdens het fietsen een grote stiftvlek op haar net nieuwe vrij dure schoenen zag. Ik ging me van alles in mijn hoofd halen, en vroeg me direct af: wie heeft dit gedaan? Want nee, dit doet mijn echt kind niet.

Na een appje in de groepsapp die we speciaal voor haar hebben, kwam ik er achter dat ze het dus wel zelf had gedaan. Direct een appje er achteraan gestuurd dat ik het wel fijn had gevonden als ze hadden aangegeven wat er was gebeurd. Dit had namelijk kunnen voorkomen dat ik mij allemaal gekke dingen in mijn hoofd haalde.
Na haar streng te hebben toegesproken wilde ik op Google zoeken hoe ik de vlek er uit kon krijgen. Op dat moment zag ik op Facebook een tip van een moeder dat een doekje dopen in melk wonderen kan doen.  Na even flink te hebben gepoetst ging het er inderdaad met de melk af, gelukkig maar.

Nu weer terugkomend op het gesprekje met de juf. Ze vervolgt het gesprek ‘De tutor, kan met Lois deze boekjes lezen.’ En ze liet boekjes zien met korte zinnen en woorden die Lois kent. Van de Leespraat verhalen hebben ze ook een map gemaakt en die komt ook in de klas te staan, zodat de tutor die ook samen met Lois kan lezen. In de prentenboeken gaan ze post it’s plakken met woorden of korte zinnen die Lois dan kan lezen.

Kunst op schoen en lezen zelf doen

Diezelfde vrijdag als dat ze met een stift een kunstwerk op haar schoen had gemaakt zag ik een lijstje in de klas hangen met op welk niveau de kinderen lezen. Achter haar naam zag ik prentenboeken staan.
Ik was verbaasd, maar merkte ook wel een beetje dat ik in de ‘vecht stand’ ging, omdat ik geraakt werd in het feit dat ze voor mijn gevoel werd onderschat. Haar prentenboeken laten voorlezen, terwijl ze met Leespraat al hele zinnen kan lezen. Ik gaf daarom die ochtend aan dat Lois volgens mij prima zou kunnen starten met de hele simpele boekjes met een woord of 3 woord zinnen. Ook gaf ik de tip om de Leespraat verhalen samen met de tutor te laten lezen. En als ze dan toch ook soms wordt voorgelezen uit een prentenboek, dan post it’s erin plakken, en daarop worden schrijven die ze kent, zodat ze een aantal woorden zelf kan lezen. Die vecht stand was helemaal niet nodig geweest, maar hielpen mij wel om gewoon eerlijk aan te geven wat het met me deed toen ik prentenboeken achter Lois naam zag. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel even lastig vond om aan te geven, maar ik ben wel blij dat ik het heb gedaan. En zeker de reactie van de juf en klasse assistent. De maandag erna gingen ze er al mee aan de slag. Dankbaar ben ik dan ook voor het team van mensen dat om Lois heen staat op school. Ondanks kunst op haar schoen, gaat ze nu lekker aan de slag met het lezen zelf doen.

 

 

4 gedachten over “kunst op schoen en lezen zelf doen

  1. Gelukkig dat alles zo goed bespreekbaar bleek. De vechtstand is herkenbaar voor mij in andere situaties. Je schiet er snel in wanneer je veel hebt lopen knokken. Eerst vragen en dan reageren is een methode die me dan weer wel, dan weer niet lukt.

    Succes met lezen Lois!

  2. Wat fijn dat het bespreekbaar was en er naar je geluisterd werd, die vechtstand is denk ik heel logisch en goed dat je ‘m herkende.
    Fijn dat je het kunstwerk uit haar schoen hebt gekregen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *