mijn zusje

mijn zusje

Ah… Vertederd kijk je naar je pasgeboren zusje dat je moeder net in je armen heeft gelegd, en de allerliefste baby is die je ooit hebt gezien. Dat ze ook het syndroom van Down heeft, verandert daar niets aan. Misschien is het juist daarom dat je diep vanbinnen voelt dat je alles voor haar overhebt en nu al zoveel van haar houdt. Ook al is ze anders en in de ogen van sommige mensen wellicht ‘raar’, jij vindt haar lief en je weet zeker: zolang je leeft, zal jouw liefde voor haar nooit verdwijnen.

Bovenstaand stukje uit het boekje Sta op en schitter geschreven door Danielle Heerens las ik laatst samen met mijn oudste dochter.
‘Jij was nog maar twee jaar toen je zusje met down geboren werd. Maar hoe zou het nu voor je zijn als je een zusje kreeg met het syndroom van down?’ vraag ik aan haar.
‘Dat zou ik zo schattig en lief vinden en zou ik er heel graag voor willen zorgen!’ zo reageert ze spontaan.
‘Lois is ook zo lief en schattig. Ik kan heerlijk met haar lachen en soms ook een beetje plagen. Wat ik alleen wel irritant vind is dat ze vaak niet luistert en dan weer met haar knuffelmuis staat te dansen, terwijl ze eigenlijk aan tafel moet zitten. Ik blijf dan toch ook zitten, terwijl ik eigenlijk de handstand wil doen?’
Ik probeer uit te leggen dat we haar soms inderdaad iets anders benaderen, maar geef ook eerlijk toe dat ze wel gelijk heeft. Haar zusje moet net zo goed luisteren als haar. Dan vraag ik haar ‘wat heb je van je zusje geleerd?’
Lang hoeft ze daar niet over na te denken ‘geduldig zijn’.

Dan lezen we samen een stukje uit de Bijbel: ‘Mijn liefde zal nooit van jou wijken.’ Ik vertel haar ‘Zoveel als mama van jou en je zusje houdt, zoveel houdt God ook van jou. Hoe zou God trouwens naar je zusje kijken?’

Ik zie haar verbaasd nadenken en ben benieuwd hoe ze reageert. ‘Nou gewoon, net zoals naar ons. Voor God is Lois even goed als ons.’

Wauw. Lois is gewoon Lois. De middag voordat we dit gesprek hadden waren we bezig geweest met haar spreekbeurt over het Syndroom van Down. Heerlijk om te zien hoe ze er mee bezig was en wat ze allemaal wilde weten. Ook wel leuk om te vertellen hoe enthousiast ze een tijd terug uit school kwam ‘mam, mam ik ga mijn spreekbeurt over het syndroom van down doen op de verjaardag van Lois.’
Wat ben ik super trots op haar, dat ze haar spreekbeurt heeft gedaan over haar zusje en het Syndroom van Down. Als ze klaar is met haar spreekbeurt komt haar zusje nog even de klas in en samen gaan ze trakteren. Ze is echt super trots op haar zusje, dat blijkt ook wel als ik haar tijdens de voorbereiding hardop hoor nadenken ‘ze is en blijft mijn zusje!’

2 gedachten over “mijn zusje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *